David Kazanjian, 17 Kasım 2025’te Anarad Hığutyun Binası’nda yaptığı konuşmasında sanatçı Sarkis’in Respiro (Venedik Bienali, 2015) ve 7 Tage, 7 Nächte (Kunsthalle Baden-Baden, 2024) başlıklı sergilerinin “onarım” kavramını yeniden düşünmeye nasıl davet ettiğini ele aldı. Kazanjian, onarımı geçmişte yaşanan bir zararı telafi ederek bizi zarar öncesi bir duruma geri döndürme ve yeniden “bütün” kılma vaadi üzerinden okumak yerine, kelimedeki “yeniden” anlamını taşıyan ön ek çıkarıldığında geriye kalan ve bugün neredeyse kullanılmayan “paration” kavramına odaklandı. Bu kavram, bir tamamlanmaya değil, her zaman mümkün olan bir çıkış noktasından yola çıkmaya hazır olma hâline işaret ediyor. Sarkis’in iki sergisi, kaybedilmiş ya da vaat edilen bir bütüne referans vermeden var olan parçaların mekânını hayal ediyor; onarımı bir kapanış olarak değil, sürekli bir oluş hâli olarak düşünen, bir eşik ya da dönüm noktası olarak beliren bir yaklaşımı görünür kılıyor. Konuşma, adalet, hafıza ve sanatı sonuçlanan eylemler değil, süregiden süreçler olarak düşünmek için yeni bir alan ve tartışma zemini açtı.