8 Ocak 2025’te Anarad Hığutyun Binası’nda yapılan konuşmada Marianna Hovhannisyan, Ermenilerle ilişkili arşivsel içerik ve malzemelerin nasıl ele alındığını, “arşiv” kavramını hem kuramsal hem de çekişmeli bir bilgi alanı olarak tartışarak ele aldı. Akademik çalışmaların çoğunlukla tarihsel yöntemlere dayanmasına karşılık, arşiv kurumları ve dijital beşerî bilimler girişimlerinin daha çok koruma, erişim ve topluluk odaklı yaklaşımlar geliştirdiğine dikkat çekti. Hovhannisyan, devam eden kitap çalışması Double Assimilations, Empty Fields, and Orphan Objects: Armenian Archival Imaginaries üzerinden, modernist dönem sanat ve zanaat örneklerini merkeze alarak Ermeni kültürel üretiminin parçalanmalar, kayıplar ve arşivsel yokluklar üzerinden nasıl tanımlandığını inceledi. Güncel metadata sınıflandırmalarının ve nesne kuramlarının, bu maddi parçaların ulusötesi arşivlerde “halk sanatı” ya da “zanaat” olarak nasıl konumlandığını ve dolaşıma girdiğini belirlediğini vurguladı.Konuşma, mevcut arşivsel çerçevelerin hangi bilgi biçimlerini görünür kıldığını, hangilerini dışarıda bıraktığını sorgularken, bu çerçevelerle yeni epistemik açılımlar kurmanın imkânlarını tartışmaya açtı.